ศิริกานต์ไม่ได้วิเคราะห์แค่ตอนที่เธออยู่บนหน้าหนึ่ง แต่จะดูทั้งช่วงก่อนเข้าและหลังออกจากหน้านั้นด้วย
“เราจะสังเกตว่า ก่อนกดเข้าหน้านี้ เราคาดหวังว่าจะเจออะไร แล้วพอเข้ามาจริงได้คำตอบตรงไหม ถ้าอ่านจบแล้วรู้ว่าควรไปต่อที่ไหน ถือว่าโครงสร้างช่วยคนอ่านได้ดี”
มุมนี้ทำให้เธอจับปัญหาเรื่องชื่อหน้าและเนื้อหาได้เร็ว เช่น ถ้าชื่อหน้าบอกอย่างหนึ่ง แต่เนื้อหาไปเน้นอีกเรื่อง เธอจะรู้สึกว่าความคาดหวังถูกตัดขาด
เธอยังมองเรื่อง “ปลายทางของการอ่าน” ด้วย เพราะบางหน้าให้ข้อมูลดีแต่จบแบบไม่มีทิศทาง ทำให้คนอ่านไม่รู้ว่าจะตรวจรายละเอียดต่อจากไหน
ในมุมของศิริกานต์ หน้าเว็บที่ดีควรตอบคำถามหนึ่งให้จบ และช่วยเปิดทางไปยังคำถามถัดไปอย่างเป็นธรรมชาติ
